Nú er lengstu miskunndir dalreyðar ná hátindi

Eftir bjartlogar hróts hreggs kveikja ógnarstríðan úlf storðar í grasinu

Nauð greyprs élreka

Er faðir kulda ok myrkrs hopar fyrir endalausum vegi Ránar

Hvítir hjǫrvar Heimdalls aldraðra fjallgylða

Ek sneri aftr til golfhǫlkvis fleygra sárelda heiftar

Fyrsta fǫnnin fellr úr hátunnu regns

Ofsaveðrsgnýr ber auma bústaði

Stormr, hvítundit grand grundar gjálfrs

Ýrr